سبحان اللَّه اين حديث در صحيح ترمذى و صحيح حاكم موجودست و چون نسائى آن را در خصائص روايت كرده و حسب روايت ابن سيّار خصائص از جمله صحيح نسائى مىباشد پس بنابر آن اين حديث در صحيح نسائى هم مرويست و اين متعصب متجاهل ناحق كوش مىگويد كه احدى از اصحاب صحيح آن را روايت نكرده و غالبا اين متحامل مامون عباسى و قاضى القضاة يحيى بن اكثم و اسحاق بن ابراهيم بن حماد بن زيد و چهل يا سى و نه نفر از كبار علماى زمان مامون و ابو عمر احمد بن عبد ربّه قرطبى و ابو عبد اللَّه الحاكم و قاضى القضاة عبد الجبار اسدآبادى و ابو عبد اللَّه محمد يوسف كنجى را كه بعضى ازين حضرات مصححين اين حديث شريف و بعضى مسلّمين تصحيح آن هستند و جلالت و تبحرشان در علوم حديث محلّ ارتياب نيست از ائمه حديث نمىگيرد كه مىگويد و لا صححه ائمة الحديث آرى هر كسى كه به كلمه حق قلوب متعصبين حزا شد چگونه نزدشان از ائمّه حديث اهل سنت باشد و گمان مبر كه ابن تيميه بر اخراج اين حضرات از ائمه حديث اكتفا نموده و توجه بايلام ارواح ديگر اكابر نفرموده بلكه او بمزيد تعصب بائر و تعنت خاثر بقول خود و لكن هو مما رواه بعض النّاس الخ چنان ظاهر كرده كه تمامى روات و مخرجين اين حديث از آحاد ناس و عوام ناحق شناس بودند عاقل منصف را بايد كه غور اين كلمه خبيثه‌اش دريابد و انصاف نمايد كه ابو حنيفه و احمد بن حنبل و عباد بن يعقوب و ابو حاتم رازى و ترمذى و بلاذرى و عبد اللَّه بن احمد و ابو بكر بزار و نسائى و ابو يعلى و محمد بن جرير طبرى و ابو القاسم بغوى و يحيى بن صاعد بغدادى و ابن أبى حاتم و ابو عمر بن عبدربه و قاضى حسين محاملى و ابن عقده و مسعودى و احمد بن سعيد جدّى و طبرانى و ابن السقا و ابو اللّيث فقيه و ابن شاهين و دار قطنى و ابن شاذان حربى و ابن بطه عكبرى و ابو بكر نجار و ابو عبد اللَّه الحاكم و خركوشى و ابن مردويه و ابو نعيم و ابن حمدان و ابن مظفر عطار و بيهقى و ابن بشران و ابن عبد البر و خطيب بغدادى و ابن المغازلى و ابو المظفر سمعانى و محيى السنة بغوى و رزين عبدرى و نطنزى و اخطب خوارزم و عمر ملّا و ابن عساكر و مجد الدين بن اثير و عزّ الدّين بن اثير و ابن نجار و ابن طلحة و سبط ابن الجوزى و محمد بن يوسف كنجى و محبّ طبرى و ابراهيم حموى و غير ايشان آيا از جمله عوام و غافلين از نقد كلام سيد الانام عليه و آله السّلام بودند يا از اساطين دين و اعاظم منقدين و اكابر حفاظ محدثين و اجلّه نقاد محققين و حيرتم بسوى خود مىكشد كه چگونه ابن تيميّه فخور اين همه مهر و صدور را بدرك اسفل توهين و تهجين رسانيده و اين همه اكابر مشهور را در زمرهء جاهلين و ذاهلين و غافلين و مغفلين گنجانيده و كاش اگر مصادمت نقل و مجانبت عقل اختيار نموده ديگران را ازين زمره ناهنجار معدود فرموده بود ابو حنيفه و احمد بن حنبل و ابو حاتم رازى و نسائى و محمد بن جرير طبرى و دار قطنى را به اين منقصت شنيعه نمىآلود زيرا كه احمد و ابو حاتم و نسائى و دار قطنى حسب افاده خودش در همين كتاب ائمه و نقاد و حكام و حفاظ حديث‌اند و خبرت و معرفت تامه باقوال نبى و احوال صحابه و تابعين و ديگر ناقلين حديث طبقة بعد طبقة دارند و كتب كثيره در معرفت حال رجال ناقلين آثار و اسماءشان تصنيف كرده‌اند و ابو حنيفه و احمد بن حنبل و محمد بن جرير طبرى حسب اظهارش چنان علوّ مرتبه